Lente
Het is ergens in de middag.
In mijn sigarettenpakje zitten nog maar twee peuken.
Een aansteker vind ik in de zak van mijn groene badstofochtendjas die ik ooit van mijn moeder kreeg toen ik op mijn zelf ging wonen.
Nu bijna twintig jaar terug.
De ochtendjas zit nog als gegoten.
Wel is hij iets versleten door het vele wassen.
Hij is ook niet meer zo dik als die ooit was.
Vroeger voelde het alsof je een deken omsloeg.
Nu is het meer een laken.
Toch voldoet hij nog en ik zal hem vermoedelijk vast nog wel een poosje blijven dragen.
Het enige verschil met vroeger is dat ik de ochtendjas nu meestal ’s middags draag.
Verder is er niet veel veranderd.
Nog steeds heb ik altijd net te weinig sigaretten en nog steeds zoek ik naar een aansteker.
Deze keer vond ik hem dus in mijn ochtendjas.
Enigszins wat achterloos probeer ik mijn sigaret aan te lichten.
Er niet bij nadenkend dat de aansteker het gisteren ook al niet deed.
Ik blijf net zolang proberen tot dat ik er eelt van op mijn duim krijg.
Uiteindelijk besluit ik maar naar de geiser te lopen.
Die biedt altijd uitkomst.
Zo ongeveer sta ik elke dag op.
Ik zet een bakkie koffie en draai een LPtje.
Ella van Andre Moss.
Schuif de gordijnen open en zie dat de zon schijnt.
Het wordt eindelijk lente bedenk ik me.
Ik heb er zin in en zit vol goeie voornemens.
Het balkon weer eens opruimen.
De douche eens een likje verf.
En die acceptgiro eens betalen.
Het is een beetje achter de feiten aanlopen maar zolang je dat maar accepteert is het leven best dragelijk.
Sterker nog, het leven is bij tijd en wijle geweldig.
Zeker zo’n dag als vandaag.
Wanneer die zon zo lekker schijnt.
Er een fijn muziekje klinkt.
En de meeuwen op mijn balkon moeten wijken voor de mussen.
Gepost: March 10th, 2010 in Dagboek.
Opmerkingen: 1
